پری دریائی

خداحافظ همگی 

 دلتون بهاری و زندگیتون شاد

 Thank you for being a part of my life, whether you were a reason, a season or a lifetime

خدایا ازت ممنونم 

بخاطر همه چیزایی که بهمون دادی و همه چیزایی که ندادی . بخاطر زندگیم ممنونم . بخاطر مشکلاتی که سر راهم میزاری و بعد یه راه حل کوچولو نشونم میدی و با تواضع کامل میذاری که من از حلش به خودم ببالم و مغرور بشم ممنونم . از اینکه گرفتاریهام در حد توانمه ممنونم . از اینکه شادی و سختی رو قر و قاطی نثارم میکنی تا توازنی تو زندگیم باشه ممنونم . از اینکه عشق رو در دل من بوجود آوردی که شیرینیای زندگی رو صدبرابر ببینم و سختیاشو با یه بوسه و یا یه نوازش فراموش کنم ممنونم . از اینکه خیلی چیزا رو نصیبم کردی ممنونم . از اینکه خیلی چیزارو از من دریغ کردی هم باز ممنونم . از اینکه تو هر چیزی یه حکمتی هست ، هرچند که من از خیلیاش سر درنمیارم ممنونم . از این زندگی پیچ در پیچ و مرموز ممنونم . اصلا از همین نفس کشیدنم که جزو پیچیده ترین و درعین حال ساده ترین کارهاست ممنونم . از اینکه خیلی چیزها هست که هنوز من نمیدونم و خیلی جاهای ندیده که در تب دیدنشون میسوزم ممنونم .  از این که نمیدونم راز هستی من چیه ممنونم . اینها بهم اشتیاق ادامه زندگی رو میده . به امید اینکه شاید روزی ازش سر دربیارم . خدایا از یه چیز دیگه هم ممنونم . از اینهمه آدمای مهربون و عزیزی که منو احاطه کردن و برام وقت و انرژی و عشق میذارن ممنونم . نه ماهه که اینجا از غمها و شادیهام ، از عشقها و ترسهام ، از خاطرات گذشته و برنامه های آینده ام مینویسم و همه شما آدمای خوب شریک زندگی من شدین . خدایا ازت بخاطر تک تک این دوستهای خوب ممنونم .

سلامتی و شادی و آرامش نثار همه شما آدمای خوب و خانواده و دوستای عزیزتون

چی بهتر از اینکه آدم روزشو با صحبت با یه دوست شیرین شروع کنه . اول دخترت دل منو برد و حالا خودت . ممنونم بهاره جونم

حالا جواب به چند تا از سوالایی که کرده بودین : نینا جان بزرگ شده تهرانم . تا ۵ سالگی یوسف آباد و بعدشم قیطریه .

انوشه جان بله شمایین دیگه متولد ماه مهر . اما ماها هم اینیم دیگه . اردیبهشتی

سوگلی عزیز دلم تو در مقابل هیچ کسی جز خوشبختی و شادی خودت مسئولیت نداری . منم خیلی دوست دارم

بلفی جونم من از خدامه که زلفای این آتیشپاره بلند شه . چه کنیم یکی هم مثل بچه ما یکمی کچل میشه دیگه . مثل بقیه ایرانیا خرمن موهای افشون و پرپشت نداره . اما راستش هی چتریاشو کوتاه میکردم و بعد میدیدم که وقتی خشک میشه خیلی کوتاه میشه . یه روز رشا گفت نکنه بعد از حموم کوتاه میکنی . گفتم آره دیگه . گفت مگه یادت نیست که موی خیس دراز تره. اون رطوبت سنجی که تو مدرسه با مو درست میکردین رو یادت نیست . راستش اصلا یادم نبود .

آزی جان تخت دخترمو از Toys'r us خریدیم . میدونم که این مدل رو دیگه نمیزنن . اما میتونین یه سر به The Bay یا Sears و یا Ikea بزنین . نمیدونم چه شهری هستین اما هر شهری فروشگاههای کوچیک هم دارن که مدلهای تک و مخصوص به خودشون دارن و البته گرونتر از جاهای دیگه که از yellow pages میتونی پیداشون کنی .

 سلام جان هذیون بعد از عمل رو ننه جانتون میگه . به باسن سوزی بعضیا آپ میکنم اونم هر وقت که بخوام . تورو باش که از نوشته های من خوشت نمیاد و بازم از رو نمیری و میخونی . حالا بگو حال کی خرابه ؟!

دیگه اینکه از کادوی خوشششششگلم بگم که این چند روز هی باهاش کیف کردم . درست حدس زدین ماشینه . یه اس یو وی  هوندا CR-V مدل EX-L . رنگشم که آدم باید عشقی باشه ، ماشینشم مشکی باشه دیگه . خیلی دوسش دارم و باهاش حال میکنم .  نمیدونم چرا رشا اصلا بهش دست هم نمیزنه . از روزی که برام خریده هی سرو کول هم میزنیم که باهاش گاهی بره سر کار . میگه نه اصلا حرفشم نزن . ای بابا من که هر روز نمیخوام برم ددر . میگه مال خودته . خودت باهاش حال کن که والا زیادی میکنم .

یه 4WD که صندلیاش هیتر داره با sunroof  که من زیاد دوست ندارم و همیشه میبندمش ، چون روم آفتاب میوفته . کروز کنترل داره ( مثلا اگر میخواین همه راه رو با سرعت ۸۰ برین ، میزنین رو کروز کنترل و بدون گاز دادن خودش رو همون سرعت میره ) . متاسفانه mp3 player هم نداره . اما.....  نمیدونم از کجاش بگم . جیگره همین دیگه

راستش اول میخواستیم که یه اس یو وی هیوندایی بخریم . چون تبلیغ میکردن که میشه با بهره صفر درصد خرید که از شانس ما اصلا مدل ۲۰۰۶ نمونده بود . بعد رفتیم کمپانی کیا و آقایی که میخواست ماشین رو بهمون بفروشه یه یونانی لات بود که اصلا ازش و زرنگ بازیاش خوشمون نیومد . بعد هم فقط یه سر به هوندا زدیم و یه دور رشا سوارش شد و تموم . اما بعدش که کاراشو کردیم و اومدیم خونه تازه یادمون افتاد که عین دهاتیا اصلا نپرسیدیم که ماشینه چی داره و چی نه . همه مدل ماشینی رو کلی روش تحقیق کرده بودیم جز هوندا . البته عذرمون موجه بود . چون واقعا خرید با بچه مخصوصا این بچه ای که ما داریم سخته . یه آقای ایرانی هم به اسم هوشی که  لابد هوشنگ بوده دیگه  و خیلی مرد دوست داشتنی بود ، بهمون فروختش . حدود ده هزار تایی هم گرونتر از هیوندایی بود . من که از اول  گفتم خوب باشه هرچی خودت میخوای بخر اما حداقل توش چرمی باشه . اما حالا دقیقا چیزی شد که من میخواستم . بابا فقط کافیه آدم یه آرزویی بکنه و یکم فکرشو بکنه . تمام . بقول سی دی های سوگلی همه عالم و آدم دست بدست هم میدن که به هرچی که میخوای برسی . فقط تا میتونین آرزوهای گنده گنده بکنین . اینم از کادوی خوشگل من . دیگه اینکه یه ماه دیگه شب هالووین ، شب سالگرد ماست . از حالا تو فکر تدارکاتشم .

در ضمن برای اونایی که ایران هستن بگم که اینجا ماشین خریدن خیلی راحته . نه که فکر کنین کسی یه پول قلمبه داره . نخیر . اگر کار داشته باشین میتونین هر ماشینی رو که بتونین از پس پرداختهاش بربیاین رو اجاره یا خرید کنین . یه روز مدارک رو میبرین و چند روز بعد هم میرین کاغذارو امضا میکنین و همونجا یه دختر خوشگل میاد ماشین رو بیمه میکنه و نمره میکنه و تموم . در عرض کمتر از یه ساعت تحویل میگیرین و میرین یه رستوران مشتی واسه سورچرونی . به همین راحتی .

Lease یا اجاره ماشین به این صورته که مثلا یک ماشین حدود ۳۵ هزار دلار قیمتشه . این قیمت خامشه و روش البته کم کم حدود دو سه هزار دلار هم اضافه کنین برای لوازم جانبی و  ۱۵۰۰ تا ۲۰۰ دلار برای حمل و نقل ( Freight Cost and Pre-Delivery Inspection ) و بسته به ایالتی که توش زندگی میکنین حدود ۱۳ یا ۱۴ درصد هم مالیات و همچنین حدود حدود ۲۰۰۰ دلار هم بیمه سالیانه ماشین .  بعد میتونین بمدت مثلا ۴ سال ( از ۲۴ ماه تا ۶۰ ماه میتونین اجاره کنین ) ماشین رو اجاره کنین و در طول چهار سال حدود بیست هزار دلار از قیمت ماشین باید پرداخت بشه . این قیمت رو با اضافه به بهره سالیانه ای که روی قیمت ماشین برای اجاره میگیرن باید پرداخت کنین .

الان هوندا کانادا بهره ۱.۹ رو برای مدلهای ۲۰۰۶ میگیره . هنوز مدلهای ۲۰۰۷ به بازار نیومدن و وقتی که بیان بهره هر ماشین حدود ۸.۳ خواهد بود .

حالا میتونین برای پرداخت کمتر در ماه یکمی هم پول پیش پرداخت کنین . اما معمولا برای اجاره ماشین میگن بهتره که چونه بزنین و چیزی پیش پرداخت نکنین که این پول از دستتون میره . در پایان چهار سال هم یا میتونین پسش بدین و یا میتونین این ماشین رو درحدود ۱۵ هزار و خورده ای از شرکت مربوطه بخرین . البته منوط به اینکه ماشین رو تمیز نگه داشته باشین . حالا هر ماشینی هم چند سالی گارنتی و بقول خودشون کمک در کنار جاده ( Road side assistance ) داره که برای هوندا ۳ سال و برای هیوندایی و ماشینهای آمریکایی الان بخاطر رقابت ۵ سال هست . در سال هم فقط یه مقدار کیلومتر محدود میتونین رانندگی کنین که البته اگر ماهیانه کمی بیشتر پول بدین ، بیشتر هم میشه رانندگی کرد . ماشینهای آمریکایی الان ۱۶۰،۰۰۰کیلومتر در طول ۵ سال گارانتی دارن و معمولا بعدا برای هر کیلومتر بیشتر از اون حد مجاز  باید بسته به نوع ماشین حداقل یه چیزی حدود ۱۲ سنت پرداخت کنید . این از اجاره .

برای خرید  یا Finance هم یه پول پیش میدین و انتخاب میکنین که میخواین چند ساله کل پول رو پرداخت کنین ( معمولا از ۲۴ ماه تا ۷۲ ماه ) و با اضافه کردن نرخ بهره به قیمت ماشین اونو براتون قست بندی میکنن . اگر دوست داشتین بیشتر تو جزئیات برین میتونین از وبسایت کمپانی های مختلف کمک بگیرین و یه قیمت تقریبی بهتون میده .

 واقعا کجای ایران میشه بدون یه دلار پول پیش فقط با دادن چند صد دلار در ماه سوار یه ماشین خوب شد . اینم از مزایای کشور ما . ۲ سال پیش که رشا درس میخوند و من حامله بودم ، ماها حتی حاضر شدیم نصف قیمت ماشینی رو پیش بدیم . اما نه بهمون اجاره دادن و نه میتونستیم قسطی بخریم . لازمه اش فقط داشتن کار بود . واسه همین یه ماشین دست دو از یه حراجی خریدیم که خدائیش این دوساله خیلی بهمون حال داد .

 به این لینکها هم یه نگاهی بندازین . باحالن :

http://video.google.com/videoplay?docid=-3028166243750931273&q=iranian%20

 http://www.rockinghamremembered.com/WHWhatABeautifulWorld.html

نمیدونم با چه زبونی از محبتهاتون تشکر کنم . چقدر دوستون دارم خدا میدونه . مرسی از میلهای قشنگتون و مهربونیاتون . اون فرشته ای که منتظر بودم هم دیروز بهم زنگ زد و یک دنیا خوشحالم کرد . خیلی ممنونتم و دوستی با تو باعث افتخار منه سوسکی جان . چقدر لذت داره که دورو بر آدم کسانی باشند که سرشون به تنشون میارزه و از همصحبتیشون لذت میبری .

بگم که خیلی شاد و شنگول هستم  . اونم زیاااااد . رشا خان واسم یه چیز توپ خریده . آخخخخخخخخخ نمیتونم تا فردا صبر کنم . دلم قیلی ویلی میره . گنده ترین کادوییه که تاحالا گرفتم . فردا که تحویلش گرفتیم میام میگم چیه . چه کنیم ندید بدیدیم دیگه . هرچند که فکر کنم بیشتر اسمی مال من باشه و خود رشا که چشمش بهش بیفته همه چی یادش بره و خودش بیشتر استفاده کنه . مهم هم نیست . بودنش خوبه

دیگه میخواستم بدونم شماها وقتی با طرف مربوطه قهر میکنین چجوری آشتی میکنین . البته میدونم که زندگی ایرانیهای عزیز همه گل و بلبل و بوس بوس بازی و عشقه . ماها سالهای اول اصلا قهر نمیکردیم و اگر دلخوری بود فقط یکم ساکت میشدیم و عمیییییق فکر میکردیم . حالا که پیر شدیم  ، قهر که میکنیم اول یکم سر سنگین میشیم .

البته از اون مدلا که هر وقت مجبور بشم با صدای کلفت و کمی ملایم و در عین حال خشن و صد البته  با چاشنی بی محلی باهاش حرف میزنم . اگرم فکر کنه که همه چیز تموم شده و شروع کنه به حرف زدن ، محلش نمیذارم که بدونه چه خبره . الکی که نیست . مثلا من دلخورم دیگه .  بعد منتظر میشم بیاد معذرت خواهی . نود درصد وقتا هم نمیاد . یعنی من عجول نمیتونم صبر کنم یه عمر تا خودش بیاد . هنوز دو روز نشده هم یادم میره که اصلا سر چی بوده و زودی میبخشم . اما فراموش نمیکنم . واسه همین یه جوری به گردنش آویزوون میشم . اگر خلاف سنگین باشه که خفه اش میکنم . دودستی که همه موهاش بهم بریزه . این مدل ابراز احساسات ترکیه . ترکا میدونن چی میگم . حسابی از این مدل کشتی گرفتنا و زور آزماییها خوشم میاد و یا هی از سر و کولش بالا میرم و اگرم تقصیر من باشه که ماچ بارونش میکنم و میگم که یالا دیگه معذرت بخواه تا باهم آشتی کنیم . دلم تنگ میشه چه کنم . خلاصه یخا که آب میشن و معذرت خواهی کرد و قول داد که دیگه منو اذیت نکنه ، شروع میکنم یه نفس تمام وقایع اون دو روز رو که قهر بودیم رو واسش تعریف کردن . وقتی حرفام  تموم میشه انگار که تخلیه میشم .  بعدشم که مراسم مخصوص آشتی کنون داریم که ۱۸ سال به بالاست .....

این چند وقت خیلی باخودم کلنجار رفتم . انگار وقتی کار بیرون از خونه نکنم ، هویت خارجی ندارم و شخصیتم ناقصه . نمیدونم این لامصب پول چیه که اینقدر اعتماد بنفس میده . اما امروز عصر وقتی باخودم تنها بودم و داشتم درس میخوندم ، عمیق که به زندگیم نگاه کردم دیدم که من به خیلی که آرزوشونو داشتم رسیدم . ده سال زندگی مشترک که حاصلش یه دختر و یه شوهر خیلی خوبه . هرچی که میخوام در دسترسمه . اصلا اگر یه عمرم کار نکنم باکی نیست . اما هنوزم جربزه اش رو دارم و میتونم به هر چیزی که بخوام برسم و هنوزم مخم خوب کارمیکنه و جوونم و یه عمر زمان دارم تا به بقیه آرزوهام برسم . هنوزم خیلی چیزارو خوب میفهمم و میتونم اون چیزایی رو که نمیدونم رو یاد بگیرم . هیچ چیز خاصی اعم از قیافه و هیکل و پول زیاد یا هوش آنچنانی ندارم . اما همه چیزایی که دارم رو از حد متوسط بالاتر میدونم و دوسشون دارم . اصلا من خودمو الان خیلی دوست دارم و خودمو موفق میدونم . چون همونی هستم که دلم میخواد باشم .

امروز وقتی بهت گفتم که چی راجع به خودم فکر میکنم ، بهم گفتی که اگر تو و حمایتهای تو نبود من به اینجا نمیرسیدم . خودم میدونم که سهم بزرگی تو همههههه چیز زندگیمون دارم . واقعا همه چیز . اما تو تاحالا اینو بمن نگفته بودی . خیلی خوشحالم کردی لامصب . خیلی .

دیگه اینکه من یه عادت بدی دارم که تازگیها فهمیدم بدلیل ماه یا سال تولدمه . یادم نیست . اما اون اینه که همیشه یک عالمه کارای جدید میکنم . هی از این شاخ به اون شاخ میپرم . یه روز یه پست راجع به هنرام براتون مینویسم . اما در این میون بعضی از پروژه هام هم نصفه نیمه میمونن . انگار همش هوس چیزای تازه دارم . بعد یه چیز جالبتر بفکرم میرسه و .....  مدتهاست که بخودم قول دادم هر کاری رو یه سرانجامی بهش بدم تا اولا اینقدر عذاب وجدان نداشته باشم و دیگه اینکه این رشا هی نگه اینم یه هوسه و مدتی بعد یادت میره . یکبار یکی از دوستای رشا بهم گفت : خوبه که آدم همه چیزرو امتحان کنه و هرکاری رو بتونه انجام بده . اما اینطوری هیچ وقت تو یه کاری خبره نمیشه . راست میگفت . هیچ وقت عالی نمیشه . همون متوسط همه کاره و هیچ کاره باقی میمونه . اینبار میخوام فکوس کنم . ببینم چقدر دوام میاره . چه کنم که این دنیا اینقدر رنگارنگ و جالب و هوس انگیزه .  

دوستون دارم . خیلی زیاد

تا امروز که فقط چهارده صفحه از کتابها رو بیشتر نتونستم بیشتر بخونم . مگه دخترم میذاره . هر چند که خودم هم بازیگوشی زیاد میکنم . اصلا با کار خونه و غذا و جمع جور نمیشه درس خوند . باید یه فکر اساسی بکنم . رشا هم که گاهی حرص منو در میاره . میگه اعتراف کن که یه هوس بود و خودت هم توش موندی .همچین دلم میخواد ..........

راستی یه بلایی سر خودم آوردم . پریشب با یک عملیات متحورانه رفتم موهامو حسابیییییییییییییییی کوتاه کردم . فعلا نمیتونم بگم که دوسشون دارم  یا نه . در تمام عمرم فقط وقتی کلاس اول دبیرستان بودم دوبار کوتاهشون کردم . همیشه فکر میکردم که بلند خیلی بیشتر بهم میاد . از وقتی هم که بور کردم اونقدر همه میگفتن چقدر موهات و رنگش قشنگه که کلی خوش خوشانم میشد . هیچ کس ، تاکید میکنم هیچ کسی هم نمیفهمید که من ایرانیم و وقتی که میگفتم ایرانی هستم ، همه میگفتن باور نمیکنیم . بهت میاد روس یا مال اروپای شرقی باشی . خدائیش اینهمه دختر سفید و بور داریم ایران . اینجا باورشون نمیشه . راستشو بگم که تو اجتماع خیلی خیلی راحتتر بودم و بطرز عجیبی مردم با آدم راحتتر ارتباط برقرار میکنن . هر چند که من هیچ وقت از اینکه خودمو قاطی ملت اینجا کنم مشکلی نداشتم .

 اما باز تب تنوع طلبیم عود کرد و اول همه اینکه رفتم یه آرایشگاهی که جدید بود . بعدشم به آرایشگره گفتم منو عوض کن . اونم گفت پس اصلا نگاه نکن تا آخرش که کار تموم شد . حالا یا خوشت میاد و یا میزنی زیر گریه . گفتم فوتینا به این راحتیا نمیتونی اشک منو دربیاری . یه هایلایت دو رنگ قرمز و بور هم بهش زدم و از این رو به اون رو شدم . تا امروز که بدک نبودم . اما ببینم بعدا که باید خودم درستش کنم از پسش بر میام یا نه . چون حتی سشوار کشیدن بلد نیستم و حوصله چهار ساعت ور رفتن باهاشو ندارم .

بعد مادر شوهر جان که زنگ زده بود بهش گفتم یه خبر دارم که کلی خوشحالتون میکنه و اون اینه که موهامو تا بالای گردنم کوتاه کردم  . میگه به به خوب کاری کردی آفرین . بیشتر بزن . کوتاه کوتاه کن . حسابی هم تیره کن . بهت بیشتر میاد !!!!!!!! تو عمرش منو با موهای کوتاه ندیده ها . خوبه که رشا یه بند میگه موی بور بلند دوست دارم . امان امان .

پریروزم رفتیم تولد یکسالگی دختر دوستم . یک ساعتی تا اونجا رانندگی بود . رشا خان هم که مریض داشت و نمیتونست از پول درآوردن بگذره و نیومده بود . بهدونه هم از دختر اونا که چهار ماه از خودش کوچکتره میترسید و نمیذاشت نزدیکش بشه !!!!! آخه تازه راه افتاده بود و خیلی وحشیانه هی بهدونه رو انگولک میکرد . دختر منم فقط با بچه های بزرگتر از خودش خوب بازی میکنه . اونقدرم از دختری که تولدش بود بیشتر تیپ کرده بود که بعضی مهمونا تا از در میومدن ، میگفتن الهی این برت دی گرله . چه نازه ..... منم زودی میگفتم نخیر اون یکی خوشگل خانوم تولدشه  . دلم میخواد به دخترم یاد بدم که باهوشه و با سعی و تلاش زیاد میتونه به همه چیز برسه . البته رقابت بالاست و اگر بخواد سر باشه ، واقعا باید زحمت بکشه . اما خدائیش یه چیزی هست که خیلی درهارو از همون اول زندگی رو آدم باز میکنه و اونهم قشنگیه . از همون بدو تولد قشنگها رو همه دوست دارن و عاشقشون میشن و مورد توجه هستن و .....اگر قشنگها یاد بگیرن که با استفاده از این دو سلاح زیبایی و عقل و شعور چجوری استفاده کنن میتونن دنیا رو فتح کنن . این نظر منه . خدا رو شکر که من از هر دو بی بهره تشریف دارم و خدا فقط در درازی زبون بهم لطف داشته . اونم که بلد نیستم ازش بجا استفاده کنم .

به رشا میگم اگر تو سالهای آینده پولدار بودی و منو هم خیلی دوست داشتی بهم کادو یه روز اسپا بده . ماساژ کل بدن و فیشیال و بادی رپ و .... جوووووووووووون چه روزی بشه اونروز . نمیدونم دوزاریش افتاد یا نه . سالگردمون نزدیکه ها . کادومم که گفتم چی . بده دیگه یالا (پ . ن : اینجا مکانهایی درست کردن به اسم اسپا . کارشون هم ماساژ و تقویت مو و پوست و مانیکور و پدیکور و اینجور چیزاست . حتی موقع کادو دادن میشه یه لیموزین هم برای رفت و آمد کرایه کرد و کلی به طرف حال داد . اونم با شامپاین ) به در میگم دیوار بشنوه

راستی دیروز واسه بهدونه یه تراکتور خریدم که راننده اش آهنگ اولد مک دانلد رو میخونه  و راه میره و بوق میزنه و حیووناتشم صدا میکنن و .... خیلی بانمکه . باورم نمیشد اما بهدونه اسم همه حیوونات رو دو دقیقه ای یاد گرفت و هر کدوم رو میگفتم فشار میداد تا صدا کنن . اینروزا دیگه مثل قدیما نیست . نگاهش خیلی عاقلتره و بیشتر وظایف محوله رو به نحو احسن انجام میده  . از من پرسیده بودین که چجوری بهش یاد میدم . بهتون بگم که فقط با تکرار و تکرار و تکرار .  هر چیزی رو چند بار جلوی بچه ها انجام بدین و تکرار کنین و به اونا هم فرصت بدین که به روش خودشون اظهار وجود کنن و در صورت اشتباه هی درستشو بهشون نشون بدین یاد میگیرن . در مورد غذاها هم چشم روی چشمام . بزودی

ببخشید که نظر خواهی رو میبندم . از روی همتون خجالت زده میشم وقتی که واسم کامنتهای قشنگ میذارین و همیشه بمن محبت دارین و من نمیتونم تک تک جوابتون رو بدم و مهربونیاتون رو جبران کنم . دوستون دارم یک عالمه