تو سفرمون به هاوایی به خاطر دخملمون از باغ وحشش هم دیدن کردیم . باغ وحش خیلی کامل و قشنگیه . طراحی فضای سبزش حرف نداره . جالبترین منظره ای هم که دیدم این بود که بالای یه سری درخت خیلی خیلی بلند یک عالمه طاووس بودن . من اصلا نمیدونستم که طاووسها هم میتونن پرواز کنن . اونم با همچین دمهای بلندی ! عکس زیری هم از همون درختایی هست که تارزان ازشون آویزون میشد .
یه روز بعد از ظهر هم تور گرفتیم و دور جزیره رو گشتیم .
اول مارو به یک معبد بودائی ژاپنی بنام بردن Byodo-In Temple . این معبد دقیقا شبیه یکی از معابد ژاپنی در جنوب کیوتو ساخته شده که قدمت نهصد و پنجاه ساله داره . از اونجایی که حدود ۲۴ درصد جمعیت هاوایی رو ژاپنی ها تشکیل میدن ، این معبد رو در حدود سال ۱۹۶۰ بمناسبت صدمین سالگرد مستقر شدن اولین مهاجران کارگر ژاپنی ( برای کار در مزارع نیشکر) در این جزیره ساخته اند .
عکس زیری از مجسمه بودا هست به ارتفاع نه فوت که بزرگترین مجسمه تراشیده از چوب در نهصد سال اخیره و با روکش طلا پوشیده شده .
بعد هم از قسمت شرقی شهر که زمانی مرکز مهم کاشت آناناس و نیشکر بود دیدن کردیم . عکس زیری از درختان بومی هاوایی هست که از آفریقا به اینجا آورده شده و چهار فصل سال گل دارن .
بعد به قسمت شمالی جزیره رفتیم که معروفترین ساحلهای موج سواری در دنیا رو دارن و مرکز برگزاری مسابقات جهانی هست . در فصل موج سواری که همون دسامبر و ژانویه هست ، ارتفاع موجها به اندازه یک ساختمان سه طبقه میشه . راستی تو دریاشون کوسه هم زیاده اما میگن مرگ میر بخاطر حمله کوسه درحدود دونفر درساله که خیلی کمتر از مرگ و میر بخاطر افتادن نارگیل رو کله است !
شب آخرهم رفتیم دیدن سیرک هاوایی . هی بهدونه میپرسید کجا میریم . منم اشتباه کردم و بهش گفتم همونجایی که دلقک دارن . برنامه شون بیشتر آکروبات بازی بود اما جالب و سرگرم کننده بود . اصلا هم یادم نبود که یکی از برنامه های تلوزیونی مورد علاقه دخملمون clown town هست و بدبختانه این سیرک یه دونه هم دلقک نداشت . به خاطر همین از اول برنامه تا آخرش فقط یه بند پرسید پس کلاون ها کجان؟
از رقصهای محشری هم تو چند روز اخیر به مناسبتهای مختلف دیدم هم نگم بهتره . اونقدر هیجان انگیز و قشنگ هستن که قابل تعریف نیست . فوق العاده فوق العاده عالی . یکی از این دامنهای ریش ریشی برگی رو تن بهدونه کردم با یه گل سرخابی رو سرش و دوتا نارگیل جای سوتینش با یه گردنبند گوش ماهی . ( ست این مدل لباس رو همه جا به قیمت ده دلار میفروشن ) دم دریا همه براش حسابی غش و ضعف کردن .
شب آخر اقامتمون هم دم یکی از استخر های هتل رقص آتیش برگزار کردن و بعدش هم بمدت ده دقیقه یه آتیش بازی قشنگ راه انداختن . حسن ختام خیلی خوبی بود .
عکسای زیری هم از محوطه درون فرودگاه هانولولو هست .
اینهم چند تا لینک جالب : من نمیدونم که چجوری میشه تو وبلاگم فیلمهای یوتیوب رو بذارم که همه لذتشو ببرین . اگر میشه بهم بگین چجوری تا براتون بذارم .
رقصهای محلی در مرکز Polynesian Cultural Center
پ ن : آقا جون من این عکسارو میذارم اینجا که یکم از این روزمرگی های زندگی حواستون پرت بشه . من نه ادعای اینو دارم که دارم درس تاریخ و جغرافی میدم و نه اصلا برام مهمه که اوقات فراغتتون رو پر کنم . هرچی اینجا مینویسم همون چیزایی هست که دیدم و شنیدم و یا جایی خوندم و اصلا از صحت و سقمشون خبر ندارم . فقط هم واسه این هر از گاهی یه چیزی مینویسم که دوستام که اینجارو میخونن ، از حالم باخبر باشن . وگرنه اونقدر مشغله دارم که وبلاگ جایی تو زندگی روزانه ام نداره و از این بابت خیلی هم خوشحالم . نیاین هی یقه منو واسه هر غلطی پاره پوره کنین . اگر نوشتم کشور هاوایی ، منظورم همون ایالت هاوایی بوده . اولش که گفتم که برای وارد شدن به کشور آمریکا.... نه ؟ اما اینو مخصوصا برای این نوشتم که به گفته راهنمای تورمون، با وجود اینکه سالهاست که از استعمار هاوایی میگذره ، اما مردم هاوایی که اونجا بدنیا اومده باشن ، هیچ وقت نمیگن که اهل آمریکا هستن و خودشون رو Hawaiian مینامند و دیگه اینکه اهالی اونجا از هر کشوری که پیشینه شون باشه ، اون رو فراموش نمیکنن و نسل اندر نسل اونو میگن . مثلا خیلی ها نسلسون برمیگرده به هفت کشور مختلف و بعد با یکی ازدواج میکنن که اونم اجدادش از هشت کشور مختلف هست . بچه شون اصلیتش میشه مال ۱۵ کشور مختلف! اینا رو راهنمای تورمون که اهل هاوایی بود گفته نه من . مردمش هم وقتی که میفهمیدن که ما اهل کانادا هستیم ، میگفتن که هاوایی توریست آمریکایی و کانادایی زیاد داره .
خوش باشین
