یکی بهم پیشنهاد داده که اگر بچه خوب غذا نمیخوره که فکر کنم مشکلیه که خیلی از مامانا باهاش سر و کله میزنن ، بچه رو تو تهیه غذا شرکت بدین . بشینونینش رو میز و باهم مواد اولیه رو بریزین و یا یه چاقوی پلاستیکی کند دستش بدین که بعضی چیزا رو خورد کنه و ... من که امتحان کردم و کار میکنه . مشکل اینه که خیلی وقتا آدم اونقدر گرفتاره و درحال بدو بدو هست که تا جای امکان میخواد بچه تو دست و بالش نباشه . دکتر دخترم بهم گفته که بچه بعد از یکسالگی باید خودش غذا بخوره . هله هوله قبل غذا بهش ندین تا خوب گشنه بشه . بعدش بذارین جلوش تا خودش بخوره . هروقت هم شروع به بازی کرد غذا رو از جلوش بردارین . اگر هنوز گرسنه باشه ، یاد میگیره که دفعه بعد بخوره و بازی بازی نکنه . اما متاسفانه واسه من یکی که همش حساسیت دارم که دخترم همه غذاشو بخوره که مثلا مبادا ضعیف بشه ، تاحالا این روش کار نکرده . یعنی میذارم جلوش و هر وقت دیگه خودش نخوره ، شروع میکنم خودم بهش دادن . اونقدر با بازی و شعر و داستان و صد جور دلقک بازی دیگه باید بهش غذا بدم که واقعا از این چند ساعت هدر شده هر روزم بدم میاد . مگه میشه که یه ناهار یا شام یک تا یک و نیم ساعت طول بکشه !
از افتخارات یه مامان خانومی این بود که به بچه اش هر روز با ادا بازی تمام غذاشو میداده . بعدها که دخترش یه خرس گنده بیست و خورده ای ساله شده بود هم باز واسه صبحونه اش لقمه میگرفت و میبرد دم اتاقش !!! همینه که بچه های خیلی از ایرانی ها نمیتونن عمرا رو پای خودشون بایستن و هرجای دنیا که برن همش ننه باباشونو میخوان .بچه های لوس و ننر .
راستی این لینک رو نگاهی بندازین . حاضرین همچین کیکی بخورین ؟